Açığı, araqdan kütləvi imtina heç də xoş tendensiya deyil vallah. Elçin Səlcuqun arxasından Pərviz. İçməyə adam tapmayacağıq deyəsən..

Aldanma şair sözü əlbəttə yalandır. Füzulinin bu məntiqi ilə şeirə yanaşsaq daha yaxşı olar.

Şeir yaman tünd oldu...

Gerçəkdən də tünd şeirdi.
Hər ayrılıq növbəti yeniliyin, yeni mərhələnin, yeni tanışlığın, yeni sevginin başlanğıcı ola bilər. Daşını atma.

Perziv, tebrik edirem. Gozel alinib... Hmmm. Sene bir sirr acim, amma hec kime deme. Girib blogumu oxuyarsan.

Salam sheir birz tundolub ickideki yaramairsa at getsin sheirdeki foto lap ela alinib

Nehayet ki KONSEPSIYAli bir seir yazdin. Men sene deyende ki KONSEPSIYAli seir sende alinir inanmirdin. O biri seirlerini de oxu bunu da...
Yasasin KONSEPSIYA

Ramin, iş ondadı ki, mən məhz bu dəfə konsepsiyasız şeir yazmışam və İlham Pərimə də konsepsiya ilə bağlı SÖZ vermişəm.
Ama sənə də şad xəbərim var: Şair öldü!
Sabahda-zadda xəbərini "İç-içə"dən alar, sən də rahatlarsan. O ölümün sonunda sən dediyin konsepsiya var - qan-qırmızı.
Allah rəhmət eləsin...

Eslinde Perviz aragadan yox, sevgiden serxoshdur. Ve bu sevginin hesretini, acisini cekmek daha hezz verir ona, neinki sevgilisi ile qovushmaq. Ona gore ayriliq deyir. Ve axirda soz verir ki, qovushacayiq. Daha besdir hesret cekdim. Mence beledir. Ele deyilmi, Perviz qardash?